Ideę tego rozwiązania ilustruje graficzne porównanie zatoki (Z) i półwyspu (P). W zatoce mamy do czynienia z peronem wklęsłym, cofniętym względem krawędzi jezdni (kropkowana linia). W przypadku peronu półwyspowego - dokładnie odwrotnie - jego krawędź jest wysunięta ku osi jezdni, niczym lustrzane odbicie zatoki. Stąd określenie „antyzatoka” akcentujące (niezbyt zgrabnie) to przeciwieństwo.