Segregacja od ruchu samochodowego i pieszego
Aleksander Buczyński, Marcin Jackowski, 2007.12.01
Ścieżki rowerowe wymagają zabezpieczenia przed wjazdem i parkowaniem samochodów. Jeżeli w pobliżu znajdują się miejsca parkingowe, należy zadbać, by nie ograniczały one widoczności.
Ścieżka powinna być też oddzielona od chodnika - jeśli brak miejsca na pas zieleni, to różnicą nawierzchni (asfaltowa ścieżka, chodnik z płyt) i wysokości (ścięty krawężnik).
Trzeba pamiętać o zapewnieniu pieszym odpowiedniej szerokości chodnika, szczególnie w okolicach przystanków komunikacji publicznej.
DOBRZE: mimo szczupłości miejsca, ciąg dla rowerów czytelnie i skutecznie oddzielony od chodnika (Gdańsk - Wrzeszcz)
ŹLE: po utworzeniu nowego przystanku autobusowego do obsługi CH Arkadia w Warszawie ta ścieżka rowerowa często staje się zupełnie nieprzejezdna. Mogła biec dalej od chodnika, ale projektując ją zlekceważono intensywność ruchu pieszego i rowerowego oraz konieczność ich separacji.
ŹLE: samochody często tarasują ścieżki, a poruszając się po nich stwarzają zagrożenie i niszczą nawierzchnię nieprzystosowaną do takich obciążeń (Warszawa, ul. Podleśna).

